Czasy, w których młodzież szkolna spędzała spora większość wolnego czasu na świeżym powietrzu bawiąc się z kolegami w berka albo chowanego minęły bez powrotu. Na dzień obecny, dzięki postępowi techniki i rozpowszechnieniu się telewizji, Globalnej sieci, a głównie komputerów przyzwyczajenia zmieniły się diametralnie. Zamiast biegać po dworze znakomita większość uczniów podstawówek i gimnazjów preferuje grać w gry komputerowe. Nie ma się czemu dziwić, w końcu to przyjemna i lekka, a do tego bardzo wciągająca rozrywka. Dla wielu rodziców stanowi to prawdziwy problem, z którym nie mogą sobie poradzić. Na nic prośby, groźby i tłumaczenia. Zamiast odrabiać lekcje, posprzątać pokój czy po prostu rozprostować kości ich pociechy spędzają całe dnie przed monitorem. Bez wahania stan taki można nazwać uzależnieniem, a w skrajnych przypadkach dziecko pozbawione dostępu do laptopa staje się dosłownie agresywne. Powinno się w tym miejscu podkreślić, że gry komputerowe - jak praktycznie każde dobro użytkowe - są dla ludzi. Problem, analogicznie jak w sytuacji znanych używek, polega na umiarkowaniu. W przypadku małych dzieci i młodzieży sytuacja jest o tyle trudniejsza, że ich świadomość dopiero się kształtuje i są one bardziej podatne na uzależnienia. Dlatego bardzo ważna jest odpowiednia postawa rodziców, którzy powinni kontrolować ilość czasu, jakie ich dzieci spędzają na granie. O ile stwierdzą, że czas ten jest zbyt długi bez namysłu powinni interweniować, im poprzednio tym dużo lepiej. Wbrew pozorom pomogą w ten metodę swoim pociechom, a i sami możliwe, że unikną wielu nerwów.