Analiza czynników
W ogólności są dwa podejścią, top down i bottom up. Uznaje się, że bardziej poprawną merytorycznie jest metoda bottom up. Daje ona wynik oparty na analizie wielu czynników, która powinna prowadzić do wiarygodnego rezultatu. Rzeczywiście jednak, między innymi mając na uwadze na wprowadzanie na każdym składowym etapie analizy marginesu bezpieczeństwa, końcowy rezultat jest daleko inny niż oczekiwany. Może nawet wskazywać, że nic nie da się zrobić. Z kolei podejście top down jest krytykowane jako niemająca uzasadnienia merytorycznego decyzja o charakterze politycznym. Chwila refleksji, pozwala jednakże na bardziej przyjazne spojrzenie na to podejście. Bezdyskusyjne jest ono wyraziste i posiada faktyczną siłę sprawczą. Można nawet postawić tezę, że tam gdzie uzyskano istotny efekt, wyjściową metodyką było podejście top down. To tylko próbka dyskusji, która w tym zakresie najprawdopodobniej będzie bardzo intensywna. Sprawą o znaczenu podstawowym jest to, ażeby program generował nie tylko obciążenia, niemniej jednak też dochody dla gospodarki, wynikające z redukcji emisji gazów cieplarnianych i żeby sumaryczny bilans był korzystny. Myślę, że jest to możliwe, szczególnie jeśli będziemy taki bilans odnosili do dłuższego horyzontu czasowego, co jest jak najbardziej poprawnym działaniem, , a ponadto o ile analiza uwzględni wszelkie koszty, w tym tak zwane zewnętrzne.
Adres www: http://172.246.4.216
